Ihanda ang Daan: Mamuhay Para Ituro si Jesus
Basahin: Juan 1:19–28
Ihanda ang Daan: Isang Tawag sa Mapagpakumbabang Layunin
Sa mundong laging naghahanap ng papuri at pag-angat, tumatak ang buhay ni Juan Bautista bilang liwanag. Siya ay isang larawan ng totoong pamumuhay para sa mas mataas na tawag. Nang lapitan siya ng mga pinunong relihiyoso, sabik silang malaman kung sino siya. Iniisip nila kung siya nga ba ang Mesiyas, si Elias, o ang inaabangang Propeta. Pero ang sagot ni Juan ay nakakagulat sa kababaang-loob: “Hindi ako ang Cristo.”
Sa halip, ipinakilala niya ang sarili bilang “tinig ng isang sumisigaw sa ilang,” tinutupad ang propesiya ni Isaias. Simple lang ang mission niya: hindi para sa kanya ang spotlight. Gusto lang niyang ihanda ang mga puso para sa Isa na nasa gitna na nila—si Jesus. Pero hindi pa Siya nakikilala ng marami.

Nagbabautismo si Juan gamit ang tubig—simbolo ng pagsisisi at kahandaang magbago. Pero itinuturo niya ang mga tao sa darating—na Siya ang magbabautismo gamit ang Banal na Espiritu. Sobrang banal Niya na ayon kay Juan, hindi man lang siya karapat-dapat na magkalas ng sintas ng Kanyang sandalyas.
Buhay ni Juan ang nagsasabi: “Hindi ito tungkol sa akin. Lahat ‘to para sa Kanya.”
Pusong Alagad: Mamuhay Para sa Tunay na Mahalaga
Ang bahaging ito ay tumatagos sa puso—paalala kung ano ang totoong tawag natin bilang mga alagad ni Cristo. Tulad ni Juan, hindi tayo ang dulo ng biyahe—tayo ang karatula na nagtuturo kay Jesus. Hindi tayo ang ilaw, pero tayo ang patotoo tungkol sa Liwanag. At tulad ni Juan, dapat nandoon ang tuwa natin. Hindi ito sa pansin ng tao. Nasa pagtulong ito sa kanila para makilala si Jesus.
Ipinakita ni Juan na ang epektibong ministeryo ay hindi palaging malaki o maingay. Minsan, ito yung tahimik pero tapat—yung naghahanda ng puso para sa Panginoon, isa-isa, dahan-dahan.
Liwanag ng Layunin: Ang Papel Ko sa Kuwento ng Diyos
Habang nagmumuni-muni ako, naiisip ko si Juan. Hindi dahil sa pagiging dakila niya, kundi dahil sa ugali niya. Katulad niya, tinawag din akong maging lingkod—hindi para sundan ako ng iba, kundi para ituro sila kay Jesus. Bilang D-group leader, hindi ako nandito para magpasikat, kundi para mamuhunan. Hindi para manghikayat ng tagasunod ko, kundi para magpalalim ng tagasunod ni Cristo.

Sumasama ako sa bagong mananampalataya. Katabi ko rin ang mga pagod na sa buhay. Malinaw ang mission ko. Ihanda ang puso ng iba para mas makilala si Jesus. Higit pa rito, mahalin Siya nang mas malalim.
Sisidlan lang ako. Ang tunay na kayamanan ay si Cristo na nasa akin.
Puso ng Mission: Siya ang Dapat Lumaki
May kakaibang ganda sa pagbawas ng sarili para lumaki si Jesus. Doon tayo nakakahanap ng tunay na kapayapaan—hindi sa kung ilang tao ang nakakakilala sa pangalan natin, kundi kung ilang tao ang nakakakilala sa Kanya dahil sa atin.
Hindi ako karapat-dapat sa calling na ‘to—pero dahil sa biyaya Niya, ipinagkatiwala Niya ito sa akin. Kaya ang dasal ko ay maging tapat, masaya, at mapagpakumbaba sa paglilingkod. Na sana ang buhay ko ay maging pintuan para ang iba ay makasama ang buhay na Diyos.
“Kailangan Siyang maging mas dakila, at ako’y maging higit na mababa.” – Juan 3:30
Paano Ako Naging D-Group Leader – Parang si Juan: Tumulong Maghanda ng Puso Para Kay Jesus
— Isang Lakbay ng Paghilom, Pagsunod, at Masayang Pagsuko
Noong desidido na akong sumunod kay Jesus, gusto kong maging tunay na disipulo. Kaya isa sa mga unang ginawa ko ay sumali sa isang discipleship group (D-group) sa community namin. Wala akong idea na ang simpleng “yes” ko ang magiging isa sa pinakamalaking turning point ng buhay ko.
Doon ko naranasan ang pagmamahal ng Diyos sa paraang hindi ko inasahan. Hindi lang ito weekly meeting—naging pamilya ko sila. Sama-sama naming pinag-aralan ang Salita ng Diyos. Nag-share kami ng insights at nagdasalan. Nagtawanan at naglaro kami. Kumain kami ng masarap (at maraming) pagkain. Naglakad kami sa hirap at ginhawa. Nagkaroon kami ng accountability, at doon lumalim ang pananampalataya ko. Sa group na ‘yon, dahan-dahan akong pinapagaling ng Panginoon. Ginamot Niya ako sa emosyonal na aspeto. Pati na rin sa ilang pisikal na aspeto ng buhay ko. Sa wakas, naramdaman kong may nakakakita, nakakakilala, at nagmamahal sa akin—hindi lang tao, kundi ang Diyos mismo.
Sa discussions namin, may natutunan akong sobrang mahalaga. Kung gusto mong lumalim ang relasyon mo kay Jesus, kailangan mong gumugol ng oras sa Kanya araw-araw. Ito ang naging pundasyon ng paglakad ko kasama ang Panginoon. Gumawa ako ng sarili kong spiritual rhythm:
- Simulan ang araw kasama ang Diyos
- Buksan ang Aklat ng Diyos
- Isama ang Diyos sa buong araw
- Kausapin Siya sa isip habang gumagalaw
- Tapusin ang araw kasama Siya

Habang lumilipas ang panahon, may bagong pagnanasa na nilalagay sa puso ko ang Panginoon. Gusto Niyang tulungan ang iba na maranasan din ‘yon. Ang Great Commission ay hindi na lang Bible verse, naging personal mission ko na. Naalala ko ang sinabi ni Jesus sa Mateo 28:19-20:
“Kaya humayo kayo sa lahat ng mga lahi at gawin silang mga alagad ko. Bautismuhan ninyo sila sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Banal na Espiritu. Turuan ninyo silang sumunod sa lahat ng iniutos ko sa inyo. At tandaan ninyo, Ako’y laging kasama ninyo hanggang sa katapusan ng panahon.”
At ito ang maliit na sikreto. Minsan ang marahang tulak ni Jesus ay galing sa D-group leader mo na nagsabing,
“O, ikaw na next ha! Handle mo na ‘to.”
(Hindi ko pa rin alam kung encouragement ‘yon o banayad na tulak!)
Honestly, hindi ako handa. Ang dami kong duda.
“Ako? Mag-lead? Paano kung pumalpak ako? Paano kung mali ang masabi ko?”
Pero hindi ko na kayang balewalain ang tawag. At higit sa lahat, gusto kong sumunod kay Jesus. Hindi Siya tumatawag ng perpekto—tumatanggap Siya ng handa.
Nang tinanggap ko ang role ng D-group leader, may napagtanto akong sobrang ganda. Para pala akong si Juan Bautista. Naghahanda ako ng daan para kay Lord. Tulad ni Juan na naghanda ng puso ng mga tao para kay Jesus, tinutulungan ko rin ang mga members ko. Nais ko silang makilala Siya nang personal at totoo. Isang malaking karangalan na mapagkatiwalaan ng ganitong papel. Tinutulungan ko ang iba na alisin ang kalat ng mundo. Sa ganitong paraan, lubos na makapasok si Cristo sa buhay nila.
Hindi madali. May mga panahon ng saya. May mga frustration din—lalo na sa mga members na tinuturuan pa lang lumakad kasama si Lord. Minsan parang spiritual babysitting—“Lord, ayaw nila makinig!” Pero doon ako tinuruan ni God na maging matiyaga, mabait, at mapag-alaga. Ginamit ni God ang grupo ko, hindi lang para palaguin sila, kundi para baguhin din ako. Work in progress pa rin ako—ongoing project ni Lord para maging katulad Niya.
May mga panahon din na kailangang lumipat ako ng lugar. Kaya ipinamana ko ang group sa ibang leader. Pero sa bawat lugar na puntahan ko, kahit papaano, may panibagong group na pinapasimulan ang Panginoon sa akin. Dati inis ako, “Lord, bakit hindi ako matahimik sa isang lugar?” Pero ngayon, naiintindihan ko—baka bawat lipat, may assignment ako. Magtanim ng binhi, diligan ang puso ng kababaihan, at samahan sila sa journey na pinagdaanan ko na rin. Ang dating istorbo, bokasyon o layunin ko na ngayon.
Pagbabalik tanaw, ni hindi ko maisip na nandito ako ngayon. Nagle-lead, nagdi-disciple, nag-e-encourage. Minsan, nagiging “ate” ako ng mga hindi alam na kailangan nila ng ate. Pero alam ‘yon ng Panginoon. At buti na lang talaga, nag-yes ako.
Ang pagiging D-group leader ay hindi tungkol sa pagiging expert. Ang mahalaga: available ka. Tulad ni Juan, handang ituro ang iba kay Jesus. Hayaan mong gamitin ng Diyos ang buhay mo. Hayaan niyang gamitin ang kwento mo, kahinaan mo, at pagpagaling mo para ihanda ang daan para sa iba.
Kung iniisip mong tinatawag ka ng Diyos na mag-lead, sasabihin ko ito sa’yo:
Kung nagamit Niya ako, na minsan, nagsabi akong “hindi ako handa.” Magagamit ka rin Niya.
Kaya sige. Mag-yes ka. Sumunod.
At panoorin mo kung paano magsulat ang Diyos ng magandang kwento mula sa isang simpleng hakbang ng pananampalataya.
Dasal Ko
Panginoong Jesus, huwag N’yo po akong hayaang maging hadlang sa ginagawa Ninyo. Gawin N’yo po akong kasangkapan sa kamay Ninyo. Hubugin Ninyo ako bilang isang lingkod na nagpapakita ng pag-ibig Ninyo. Nagsasalita ako ng katotohanan Ninyo. Lumalakad ako kasama ng Espiritu Ninyo. Nawa’y magliyab ang puso ko sa pagnanais na makilala Ka ng iba. Nawa’y ako’y lumiit, at Kayo’y lumaki. Amen.
Isang Paanyaya sa Lakbay na Ito

Naisip mo na ba kung bakit ka nilagay ng Diyos kung nasaan ka ngayon? Na baka ang mga taong nasa paligid mo ay bahagi ng mission field mo?
Hindi aksidente na nandiyan ka. Tulad ni Juan Bautista na naghanda ng daan para kay Jesus, ikaw rin ay tinatawag na gawin ‘yon. Sa bahay mo. Sa trabaho mo. Sa mga tao sa paligid mo. Para makilala nila ang Tagapagligtas.
Tumingin ka sa paligid. Sino ang nangangailangan ng encouragement, katotohanan, at pagmamahal? Sino ang kailangang samahan sa pananampalataya? Minsan, kailangan lang nila ng taong magsasabing:
“Hindi ka nag-iisa. Nandito si Jesus.”
Hindi mo kailangang maging perpekto. Hindi mo kailangang alam ang lahat ng sagot. Kailangan mo lang maging handa.
Tatanggap Ka Ba?
Uhaw ang mundo sa pag-asa. Nangungulila ang puso ng tao sa katotohanan. Nangangailangan ang mga kaluluwa ng liwanag ni Cristo. At ikaw ang tinatawag Niya—sa mismong lugar mo ngayon—para maging tinig Niya sa ilang.
Maghahanda ka ba ng daan? Sasamahan mo ba ang iba at ituturo sila kay Jesus?
Tanungin ang sarili:
- Pinaghahanda ko ba ang mga puso para makilala si Jesus?
- Tapat ba akong namumuhay bilang lingkod at alagad Niya?
- Sino ang pwede kong samahan ngayon?
Kung hindi ngayon, kailan?
Kung hindi ikaw, sino?
Tumayo tayong magkasama bilang tapat na mensahero, mapagpakumbabang lingkod, at masigasig na gumagawa ng alagad. Mamuhay tayo nang may sigaw sa puso na tulad ng kay Juan:
“Tingnan ninyo, ang Kordero ng Diyos, na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan!”
Narito Ako, Panginoon—Isugo Mo Ako
Gawin mong dasal ito ngayon:
“Panginoon, hindi ko man maramdaman na ako’y handa. Hindi man ako karapat-dapat. Pero ako ay papayag magpagamit sa Inyo. Gamitin Ninyo ang buhay ko para akayin ang iba sa Inyo. Gawin Ninyo akong ilaw sa ilang, tinig ng pag-asa, sisidlan ng biyaya. Narito ako—Isugo Ninyo ako.”
🌿 Ito ang lakbayin. Sama ka. Sulit Siya. ✨


Leave a comment