Basaha: Juan 1:29–34
Tan-awa, Siya nga Nagkuha sa Sala sa Kalibutan
Sa dihang nakita ni Juan nga Bautista si Jesus nga nagpadool, wala siya magduha-duha. Uban sa kasingkasing nga giablihan sa Dios, misinggit siya, “Tan-awa, ang Kordero sa Dios nga nagkuha sa sala sa kalibutan!”
Grabe nga pahayag. Sa maong higayon, giila ni Juan si Jesus dili lang isip magtutudlo o propeta, kundili ingon nga halad nga Kordero—pinili sa Dios aron pas-anon ang tanang sala sa katawhan. Dili ordinaryo nga tawo ang iyang nakita. Kini mao ang Anak sa Dios, ang Manluluwas, ang tuman sa mga propesiya sa daghang katuigan. Nasabtan ni Juan nga bisan mas bata si Jesus sa edad, si Jesus naglungtad na sukad pa sa sinugdanan.
Usa Ka Misyon nga May Katuyuan: Pag-andam sa Kasingkasing para kang Jesus
Nisulti dayon si Juan bahin sa tinuod nga katuyuan sa iyang misyon: “Ang rason nganong nagbunyag ko sa tubig mao aron ipadayag Siya ngadto sa Israel.” Ang iyang pagpangbunyag dili lang ritwal. Kini usa ka buluhaton nga gikan sa Dios. Ang pagbunyag sa tubig simbolo sa paghinulsol, apan labaw pa niini, kini usa ka pagpangandam—usa ka pagtawag aron andamon ang mga kasingkasing para sa pag-abot sa Mesiyas.
Ang tibuok kinabuhi ni Juan nagtudlo ngadto kang Jesus. Ang tanang butang nga iyang gibuhat—ang iyang pagtuman, mga pulong, ug pagbunyag—nagpunting tanan kang Jesus.
Ilhanan sa Mesiyas: Espiritu nga Walay Sukod
Gipamatud-an ni Juan ang iyang nakita: ang Espiritu Santo misulod nga sama sa salampati ug nagpabilin kang Jesus. Kini ang timailhan nga gihatag sa Dios kaniya—nga Si Jesus mao ang magbunyag dili sa tubig, kundi sa Espiritu Santo.
Dako kaayo kini nga kahulugan. Ang pagbunyag ni Juan gawasnon lang, apan ang pagbunyag ni Jesus sulod ug walay kataposan. Ang iyang pagbunyag magbag-o gikan sa sulod, maghatag og gahom ug presensya sa buhing Dios sa kasingkasing sa mga motuo.
Ug wala na magduha-duha si Juan. Miingon siya nga puno sa pagsalig:
“Nakita ko, ug nagpamatood ko nga kini mao ang Anak sa Dios.”
Kusgan nga pamatuod gikan sa usa ka kinabuhi nga hingpit nga gisang-at sa kabubut-on sa Dios.
Usa ka Panghunahuna: Giandam ba Nako ang Dalan para sa Ginoo?
Samtang nagbasa ko ani, nabati nako ang kalalom sa mensahe. Naghunahuna ko: Giandam ba nako ang dalan sa Ginoo sa kinabuhi sa mga tawo nga gisaligan nako? Sama ni Juan, wala ko siya nakita personal, apan nakasinati ko sa Iyang presensya.
Nasulayan ko ang Iyang mahigugmaong paghikap sa panahon sa akong pagkabungkag…
Ang Iyang pagkamatinud-anon bisan murag wala gitubag ang mga pag-ampo…
Ang Iyang kaayo sa mga ordinaryong adlaw…
Ang Iyang kusog sa dihang nahurot na ang akoa…
Ug ang Iyang pagka-Dios sa mga butang nga wala na sa akong kontrol.
Nakita nako Siya—dili sa akong mata, pero sa akong espiritu. Ug tungod ana, akong ipanug-an ang akong kasinatian.
Bisan ang Pinakasimple nga Estorya, Bililhon
Usahay, murag walay bili ang akong kasinatian. Pero pahinumdum sa Dios: ang pagkamatinud-anon makalipay Kaniya. Ang akong ginagmayng buhat mahimong binhi nga motubo alang sa kaluwasan sa uban.
Dili man ko nagbunyag sa tubig, pero nakalakaw ko uban sa uban padulong sa pagsalig, pagtuo, ug pagkaila kang Jesus. Kung modawat ang usa ka tawo kang Cristo isip Manluluwas, kana nga higayon—nga ang Espiritu mopuyo sa iyang kasingkasing—balaan kaayo. Dili tungod nako, kundi tungod Niya. Ug gitugotan ko nga mahimong kabahin sa maong kahibulungan.
Kana ang grasya. Kana ang katuyuan. Kana ang kalipay sa panaw.
Usa Ka Personal nga Pag-ampo
Ginoong Jesus, ablihi ang akong mga mata sama sa imong pag-abli kang Juan. Tabangi ko nga makita Ka pag-ayo, higugmaon Ka pag-ayo, ug alagaran Ka’ng matinumanon. Gamita ako—ang akong mga pulong, kinabuhi, ug kasingkasing—aron andamon ang dalan para sa uban nga makaila Kanimo. Dili ko kinahanglan nga mailhan, gusto lang nako nga Ikaw ang mailhan. Amen.
Imbitasyon: Apil sa Panaw
Karun, ikaw na pud. Basaha pag-usab kung giunsa ni Juan pag-andam ang dalan para kang Jesus. Tingali, gibati nimo nga gusto pud ka gamiton sa Dios sa parehas nga paagi.
Tingali nagduha-duha ka. Tingali naghunahuna ka nga kulang ka sa kahibalo. Apan hinumdumi: ang ministeryo ni Juan nagsugod sa kamingawan, dili sa templo o dakbayan.
Ang gikinahanglan sa Dios dili kahingpitan, kundi ang kasingkasing nga andam mutuman.
Kung nakatilaw ka sa kaayo ni Jesus, aduna kay mensahe nga angay ipahat.
Ug aduna’y usa ka tawo nga nagpaabot sa imong estorya.
Naay higala, paryente, o kauban sa trabaho nga nanginahanglan sa paglaom nga imong nakaplagan kang Cristo?
Naay desisyon nga dugay na nimo giatrasan? Usa ka pagbati nga dugay na nimong gilimod?
Tingali karon na ang panawagan sa Dios.
Dili para mahimong ikaw ang sentro…
Kundili aron itudlo sila ngadto Niya.
Ngadto sa Kordero sa Dios, nga nagkuha sa sala sa kalibutan.
Ipagamit ang Imong Kinabuhi
Ginoo, salamat sa mga tawo nga unang nagtudlo Kanimo sa akoa. Karon, akong itugyan ang akong kaugalingon para gamiton Mo—bisan pa simple ang akong kasinatian o gamay ang akong tingog. Tabangi ko nga molakaw nga may kaisog ug paghigugma, aron ang uban makakita Nimo diha sa ako. Andama ang dalan pinaagi sa akong kinabuhi, aron adunay makaila Kanimo. Amen.
Dili nimo kinahanglan ang tanang tubag. Kinahanglan lang nimo usa ka kasingkasing nga motubag og “oo.”
Mao ni ang imong imbitasyon:
Lakaw uban kang Jesus. Andama ang dalan para sa uban. Isulti ang imong estorya. Saligi nga gamiton kini sa Dios.
Ang Kordero sa Dios padayon nga nagakuha sa sala.
Ang Espiritu sa Dios padayon nga nagabag-o sa mga kasingkasing.
Ug ang imong kinabuhi mahimong buhing pamatuod nga Siya buhi—ug igo Siya.
Magtinabangay ta niini nga journey.
Worth it siya.
Ug adunay naghulat…
Immanuel and Me 
Leave a comment